علیرضا قزوه که در هندوستان به سر می برد روایت جالبی از برخورد با یک درویش هندی در وبلاگ خود نقل کرده است.
به گزارش خبرنامه دانشجویان ایران، وی نوشته است: چند روز پیش درویشی هندی را دیدم در محله ی نظام الدین اولیای شهر دهلی.

به گمانم از مردمان جنوب هند بود. کمی فارسی هم می دانست . حالش را به زبان اردو پرسیدم و او به فارسی پاسخم را داد. بعد هم این رباعی را برایم خواند و رفت. نامش را هم گفت اما رباعی اش در خاطرم ماند و نامش نماند:

پاییز رسید ، میوه ی کال مباش
موسی داری ، مهره ی رمّال مباش

از منتظران مهدی(عج) موعودی
هش دار مرید خر دجّال مباش