به گزارش «شفاف» ماجرا از این قرار بود که روس ها از آبان ماه سال 1290 به دلیل اختلاف بر سر امور مالیاتی، مقدمات حمله به ایران را آماده می کنند و سرانجام در ماه های آخر همان سال با قشون کشی به شهرهای شمالی و شمال غربی چند تن از علمای نامدار کشور از جمله ثقه الاسلام تبریزی را در روز عاشورا به شهادت می رسانند. نظامیان روسی که از دی ماه سال 90 در شهر مشهد مستقر شده اند سرانجام در غروب فروردین سال 91 حملات خود را به مردم مشهد و بارگاه امام رضا(ع) را آغاز می کنند.
مردم نیز از زن و مرد و پیر و جوان برای حفظ جان خود به حرم امام هشتم شیعیان پناه می برند، اما قشون روس که در عاشورا ثقه الاسلام را در تبریز به دار آویخته است، بی توجه به چنین حریم هایی، شلیک توپ های خود به سمت حرم را آغاز می کند.
در این بین شخصی به نام "روکو"، رئیس سالدات های روسی با بررسی دقیق نقشه گنبد مطهر و عمارت های آستان قدس، دستور شلیک به آن مکان مقدس را صادر می کند. تمام توپ های شرپنل و گرناد نیز یکباره به طرف گنبد مطهر شلیک می شود، اما هیچ یک کارگر نیافتاده و بر گنبد نمی شیند. شلیک های بعدی هم انجام می شود اما با وجود آنکه گنبد امام رضا(ع) مورد هدف هفده گلوله قرار می گیرد، بازهم مقاومت کرده و طبق برنامه روس ها فرو نمی ریزد. بیش از 45 گلوله توپ دیگر نیز به سایر نقاط حرم و مسجد گوهرشاد اصابت می کند.
در این حمله وحشیانه ده ها تن از مردم و زوار کشته می شوند و بنابر اسناد تعداد مقتولین این جنایت از شصت و نه نفر تا چهارصد و سی و شش نفر فهرست می شود.
بنابراین گزارش شنیده می شود سال ها بعد همان فرماندهی که حکم حمله به حرم حضرت رضا(ع) را صادر کرده بود، خود در شهر مشهد به گدایی مشغول شده و سزای عمل قبیح خود را می بیند.
در احکام روز نوروز عجم
منقول از چهل فصل علامۀ مجلسی
بدانکه تحویل آفتابست در محاذی برج حمل و اول بهار است و ابتدای خوشی است و احادیث در فضیلت و بزرگواری این روز بسیار واقع شده اما :
اگر نوروز در روز شنبه باشد خداوند سال زحل است و دلیل است بر رنج و غم و آلم خلایق و گفتگو مابین آنها و میانۀ سلاطین و رعیت منازعه پیدا شود و در این سال گندم و جو نیکو بود و انجیر را آفت رسد و بیماری باشد و مار و ملخ و زنبور و کک و کژدم بسیار بود و بزرگان را حال نیک بود و در زمین طبرستان فتنه و آشوب و مخالفت پدید آید و بی محل سرما شود و درد سینه و بیماری و مرگ زنان و کودکان بسیار بود و عسل کم بود به حدود رُم گوسفندان را آفت رسد و آخر سال نرخها پر بها شود و میان زنان و مردان پیکار بود و در این سال موش بسیار بود و پنبه کم بکارند و فالیز و کنجد و غیر آن نیکو بود و خداوند این سال را به همه نیکو گذرد .
اگر نوروز در روز یکشنبه باشد صاحب سال آفتاب بود . حال بزرگان و ملوک میانه و طرب و نکاح بسیار بود و همۀ نعمت فراوان بود . نرخ ها ارزان باشد و پنبه قصوری کند و کِشته ها را هم آفت رسد و برف و سرما کم بود و مرض بسیار بود و جو و گندم ارزان بود و انگور نیکو بود در فصل بهار باران بسیار بود چنانچه مردم به تنگ آیند و مرگ بسیار بود و تابستان گرم بود اما زمستان میانه بود .
اگر نوروز در روز دوشنبه باشد صاحب سال قمر بود و حال پادشاه نیک بود و با قوّت و عظمت باشد و دیگر مردم را کار میانه بود و نعمت فراوان بود و نرخها هم ارزان و غله نیک بود و حال بازرگانان و ملاحان خوب و با منفعت باشد و تابستان گرم باشد و زراعت کنجد و پنبه فالیز نیکو بود و زمستان سرما سخت باشد و سیلها فراوان و فتنه و حرب کم باشد و سرما بیوقت در آید و بیماری بسیار بود و مور و مگس کم بود و مار و عقرب بسیار بود .
اگر نوروز در روز سه شنبه باشد صاحب سال مریخ است . حال بزرگان و سلاطین نیکو بود و اما کار مردم دیگر بسته بود . دلهای مردم پر غم و اندوه بود و کار تجار بسته بود و نرخ ها گران بود و آشوب و حرب و آراجیف بسیار و گزندگان و حشرات بسیار باشند و در زمین شام آفت و بیماری بود و خلایق تباه شوند و در فارس زراعت را آفت رسد و قحط و تنگی پدید آید و ارزان شود بعد از آن و در آخر میوه ها پر بها باشد و در تابستان گرما و خشکی بسیار بود و بیشتر رنجها از ابلها بود . دروغ و خیانت در میان مردم بسیار و کهتران بر مهتران بیرون آیند و زنان با شوهران خصومت کنند و طلاق خواهند و در میان شرکاء مخالفت پدید آید و یکی از بزرگان هلاک شود و از جانب مشرق بزرگی بمیرد و باران بسیار بود اما بی وقت و بی فایده بود و زمستان به غایت سرد و بعضی از میوه ها را آفت رسد و کرم پیله و ابریشم بسیار بود اما گران بود و جراحت و دمل بسیار و کار دهقانان خوب باشد.
اگر نوروز در روز چهارشنبه باشد صاحب سال عطارد بود لیکن دلالت کند در آن سال فتنه و تشویش و حرب و مصاف و جنگ بسیار بود و نرخها گران و بیماری مردم بیشتر از گرمی و خشکی بود و درد گلو نیز بسیار بود و در حدود گیلان و طبرستان و جرجان آشفتگی و تنگی و قحط بود و کار مردم بسته شود و تجار را زیان رسد و انصاف از میان مردم برخیزد اما برای مردم عامه نیک بود . و علما و اهل صلاح را نیک بود و ایشان را غم و کدورت بود و به یکدیگر کینه و حسد برند و فوت یکی از مشاهیر ایشان بود و باران بی هنگام ببارد و سیلها بسیار بود و احوال سلاطین متغیر بود و گاهگاه به بدی رسد و رعایا بر سلاطین عاصی شوند . کهتران بر مهتران کینه پیدا کنند و بعضی از میوه ها را آفت رسد و در تابستان بیماری و بادهای مخالف بسیار بود و پنبه و فالیز و گندم و جو نیک بود و آن سال خشکی و کمی آب بود و راه ها از سرما و برف زمستان گرفته شود .
اگر نوروز در روز پنجشنبه باشد صاحب سال مشتری بود و احوال ملوک و سلاطین وقت نیکو بود و مرادهای ایشان برآید و حال درویشان نیک بود و نباتات خوب و پنبه و کنجد میانه باشد و در بهار باران بسیار بود و کرم پیله وافر و ابریشم را میانه بود و چهارپایان بسیار باشند و حال زنان و کسانی که با ایشان کار دارند مثل عطار و گوهر فروش و صباغ و زرگر و شعرباف و پیله ور میانه بود ورونق داد و ستد در میان مردم کم باشد و روز به روز حال مردم بازار بدتر شود و خداوند این سال طالع مشتری به همه حال او را نیک بود .
اگر نوروز در روز جمعه باشد خداوند سال زهره است . حال علما و قرآن خوانان و زاهدان و عباد نیک بود و حال حیوانات نیک بود و حال ملوک و سلاطین نیکِ نیک بود ، اما گاه گـاه مشغول خود باشند و به بدی گرفتار شوند و به تعب افتند و در مردم لهو و طرب و شادابی بسیار بود و نکاح بسیار و پنبه اگر بکارند ضایع شود و هر چند دیرتر بکارند بهتر بود و در بابل بیماری و حادثه بسیار بود و فرمانفرمایی را از هند آفت رسد و در دریا شورش و اضطراب باشد و عمان خراب شود و درهم و دینار در میان کم باشد اما حال ملاحان بد و کشتیها در خوف باشند و تابستان گرم و بیماری بسیار شود و خداوند آن سال را حال نیک بود و حال مردم در تزلزل باشد .
(تاریخ History :از ریشه ی ( اَ_رَ _خَ ) گرفته شده است و اصطلاحاً به راه رفتن شتر گفته می شود که نگاهی به پشت سر و گذشته ی خود دارد .تاریخ هم به عنوان یک علم ما را به گذشته برمی گرداند.)